KAR ALTINDA

· Mayıs 2019


Karlar altında kalmış bedenim sevmesem de kar her yerim.

Bir sene daha devrildi gözlerimin önünden. Film şeriti geçmedi gözlerimden. Herhalde filme değen yaşanmışlıklarım olmadı geçen günlerimden.

Geçtim yine sene-i ritüelime, evet yalnızlık kokan evime. Etraf aydınlık güneş karlardan süzülüyor. Gözlerim yine kamaşıp etrafı süzüyor. Bir ince ses kulaklarımı okşuyor, müzik ve yanan odunların sesi. Elimde kalemim, altında kağıdım ve kafamda da düşüncelerim. Sıfırlama vakti geldi benliğim.

Koca bir sene önce bir önceki yaşımla yine buradaydım. Dejavular var her yanımda yaşanmışlıklarım aynı. Her şey yerli yerinde karıştırmaya değmeyen. Yokluğumla kıyasla varlığımın etkisizliğinden eminim. Gözlerim aynı baktıkça yaşanacaklar değişmeyecekler.

Kardan ayak izlerim etkisiz, kalbimden çizilen izlerime. Yüzüm buruk, suratım asık, gözlerim dalgın, her yanım yamuk. Adımlarım bir öncekinin gerisinde. Vücudum hep ileri dönük gitmek istediği yere.

Ormanlar yetmiyor yaşanacakların vaadine. Hayvan bile yok doğal evlerinde. Kimse umursamıyor varlığımı ben bile.

Son kar tanesinin düşmesini bekleyip gideceğim bende. Onuda toprağa gömüp terk edeceğim. Kendimi terk ettiğim gibi.